บทที่ 87 .

“ออ ฉันเข้าใจค่ะ”

เธอยกยิ้มมุมปากขณะพยักหน้าแบบแบ่งรับแบ่งสู้

..ใครล่ะ จะไปกล้าคบกับหญิงสาวที่ทำให้แม่ตัวเองตายแบบออกหน้าออกตา อย่างมาก ก็แค่อยู่ด้วยกันในป่า แบบไม่ให้ใครรู้ จะให้เลือกคบแบบจริงๆจังๆ ก็คงไม่ใช่สินะ

ขอโทษจริงๆ ที่เธอคิดไปเอง และเข้าข้างตัวเองนานไปหน่อย..น่าจะถอยไปตั้งแต่วันนั้นเสีย

“ฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ